เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 373 ตราเทพเขาพระสุเมรุ
พริบตาก่อนที่แสงทองปราบมารจะทะลวงกะโหลกของฮ่วนเหยี่ยนเจิน ผืนพิภพพลันสั่นสะเทือน กำแพงดินหนาทึบผุดขึ้นมาเป็นชั้น ๆ ขวางเบื้องหน้าฮ่วนเหยี่ยนเจินไว้
ตึง! ตึง! ตึง! ตึง!
แสงทองปราบมารทะลวงผ่านกำแพงหินทีละชั้น เผาผลาญดินรอบด้านจนกลายเป็นสีแดงชาด ทว่าสุดท้ายก็หมดสิ้นแรงส่ง สลายหายไปจนหมดหลังจากทะลวงผ่านกำแพงหินไปได้เจ็ดชั้น
ฮ่วนเหยี่ยนเจินหลบอยู่หลังกำแพงหินชั้นที่แปด ใบหน้าซีดเผือด เส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบ ๆ อยู่บนหน้าผาก แววตาเปี่ยมด้วยความหวาดผวาหลังรอดตาย
หลี่เต้าเสวียนแค่นเสียงเย็น ไม่ได้ลงมือซ้ำอีก แต่กลับมองไปยังห้องปีกที่มุมเรือน
หมีซาหลัวผลักประตูเดินออกมา คิ้วตาของเขาดูผ่านโลกมาอย่างกร้านเกรียม มีหนวดเคราขึ้นบนใบหน้า สวมจีวรสีแดง ยืนจ้องมองหลี่เต้าเสวียนอย่างเงียบงัน สายตาของทั้งสองสบประสานกันกลางเวหา ดุจดั่งสายน้ำนิ่งลึกที่ซ่อนคลื่นลมเชี่ยวกรากไว้ภายใน
แววตาของเขาปรากฏร่องรอยแห่งความหวาดระแวง ส่วนหลี่เต้าเสวียนนั้นมีเจตนาฆ่าเดือดพล่าน