ตอนที่ 366 ศิษย์พี่หญิงหยั่งเชิง

ตอนที่ 366 ศิษย์พี่หญิงหยั่งเชิง

หลี่เต้าเสวียนทอดสายตามองภาพอันงดงามราวภาพวาดนี้ ในใจพลันบังเกิดความเข้าใจลึกซึ้งต่อบทกวีของเฉาจื๋อใน ‘ลำนำเทพธิดาลั่วสุ่ย’ ขึ้นมาในบัดดล

“ดั่งเมฆาบางบดบังจันทรา พลิ้วไหวเฉกวายุพัดพาหิมะโปรย”

หรือมิเช่นนั้นก็ประดุจคำกล่าวของหลี่ไท่ไป๋ที่ว่า “บัวงามผุดผ่องพ้นผิวน้ำ ไร้การแต่งแต้มตามวิถีธรรมชาติ”

แม่นางจูเก่อชิ่งผู้นี้ กลิ่นอายสง่างามเหนือธรรมดาอย่างแท้จริง นางก็เหมือนกับพระแม่ชิงอี ตรงที่มีไอกลิ่นอายเซียนอันบริสุทธิ์ผุดผ่องหลุดพ้นจากโลกีย์ ทว่าจุดที่ต่างกันคือ พระแม่จะเน้นไปทางเยือกเย็นสูงส่งและศักดิ์สิทธิ์ ส่วนนางกลับเปี่ยมด้วยความปลอดโปร่งเสรีและปล่อยวางเป็นอิสระ

ทว่าน่าเสียดายที่หากเทียบรูปโฉมแล้ว แม่นางจูเก่อกลับด้อยกว่าพระแม่อยู่หลายส่วน

แต่หลี่เต้าเสวียนกลับรู้สึกว่า นี่อาจเป็นวาสนาของนางแล้ว หากมีรูปโฉมงดงามทัดเทียมพระแม่ ทว่าไร้ซึ่งตบะสะท้านฟ้าสะเทือนดินเยี่ยงพระแม่ เกรงว่าคงยากจะพำนักอยู่อย่างสงบสุขในเทือกเขาจงหนานแห่งนี้ได้