เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 360 กระบี่ตรึงฉีอ๋องกลางวัง
ตำหนักซูจิ่ง
หลี่ซื่อหมินสั่งให้ทุกคนถอยออกไป แล้วเดินเข้าไปเพียงลำพัง
สีหน้าของเขาสงบนิ่ง แววตาไร้ระลอกคลื่น ย่างก้าวตรงไปยังหน้าเตียงของพระชายาหยางทีละก้าว อีกฝ่ายจงใจใช้ผ้าห่มคลุมโปงเสียมิดชิด ดูมีพิรุธยิ่งนัก
สัญชาตญาณอันเฉียบคมที่หล่อหลอมมาจากสนามรบเนิ่นนานปีกำลังเตือนเขาว่า ที่นี่อันตรายอย่างยิ่ง
ไม่แน่ว่าพระชายาหยางใต้ผ้าห่ม อาจกำลังกำมีดสั้นเล่มหนึ่งไว้แน่น
ทว่าหลี่ซื่อหมินย่อมเป็นหลี่ซื่อหมิน แม้ไท่ซานถล่มตรงหน้าก็มิเปลี่ยนสีหน้า เขาสาวเท้าเข้าไปอย่างสุขุมแล้วเอ่ยว่า "ชายารัก ได้ยินว่าเจ้าป่วยรึ?"
ใต้ผ้าห่มไม่มีผู้ใดตอบรับ
หลี่ซื่อหมินขมวดคิ้วเล็กน้อย เขายื่นมือออกไป ชะงักอยู่ชั่วครู่ก่อนสายตาจะพลันเฉียบคม แล้วกระชากผ้าห่มขึ้นอย่างแรง