กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 355 กระดานหมากพ่อลูกจักรพรรดิ
ตำหนักหงอี้
หลี่ซื่อหมินให้คนรอบข้างถอยออกไป แล้วนั่งเดินหมากตามลำพังกับไท่ซ่างหวงหลี่หยวน
ใต้แสงเทียน หลี่หยวนคลุมเสื้อคลุมขนสัตว์ผืนใหญ่ มีเสียงไอเป็นระยะ เส้นผมขาวแห้งกรังและยุ่งเหยิงพลิ้วไหวเบา ๆ มือที่กุมตัวหมากสั่นเทิ้มเล็กน้อย มิใช่เพราะหวาดกลัว หากแต่เป็นความจำนนต่อสังขารที่ล่วงเลยตามวัย
หลี่ซื่อหมินมองดูบิดาของตน ภายใต้แสงเทียนส่องกระทบ จู่ ๆ เขาก็พบว่า บิดาที่เคยเปี่ยมด้วยพละกำลังและเรี่ยวแรงล้นเหลือในวันวาน บัดนี้กลับชราภาพถึงเพียงนี้แล้ว
ปีนี้หลี่หยวนอายุหกสิบสองปีแล้ว แก่ชราจนไร้เรี่ยวแรง ประกอบกับร่ำสุราและมัวเมาในกามารมณ์ไม่เว้นแต่ละวัน จิตใจจึงซึมเซา ร่างกายทรุดโทรมลงทุกวัน
บางทีปฐมกษัตริย์ผู้สง่างามเกรียงไกรพระองค์นั้น อาจจะสิ้นพระชนม์ไปนานแล้ว สิ้นไปตั้งแต่วันที่ประตูเสวียนอู่ชโลมด้วยโลหิตวันนั้น
“เสด็จพ่อ ฝีมือเดินหมากของท่านถดถอยลงแล้ว”