เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 331 เรือน้อยข้ามยากแม่น้ำซื่อสุ่ย กิเลนดำดำน้ำล่าตัวการ
พวกหลี่เต้าเสวียนมาถึงริมแม่น้ำซื่อสุ่ย มองเห็นระลอกคลื่นสีมรกตลึกล้ำราวกับห้วงเหวลอยละล่องไปช้า ๆ ใต้น้ำมีสาหร่ายและพืชน้ำพันกันระโยงระยาง ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง ราวกับซุกซ่อนภยันตรายที่ไม่ล่วงรู้อยู่นับไม่ถ้วน
“ท่านเซียน คือแม่น้ำสายนี้นี่แหละ เมื่อก่อนก็ยังพอทน แม้จะมีพรายน้ำซากศพปรากฏตัวบ้างเป็นครั้งคราวแต่ก็ไม่บ่อยนัก ปู้เหลียงเหรินมาถึงก็กำจัดไปเสียก็สิ้นเรื่อง ทว่าช่วงนี้กลับถี่ยิบผิดปกติ จนชาวบ้านไม่กล้าตักน้ำไปรดน้ำแปลงเพาะปลูก แม้แต่การขนส่งทางเรือก็ไม่มีใครกล้าสัญจรแล้ว!”
ข้าหลวงเอ่ยด้วยสีหน้าอมทุกข์ เพราะเรื่องนี้ทำให้เขาแทบจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ
หลี่เต้าเสวียนพลันเอ่ยถามขึ้นมาว่า “แล้วปู้เหลียงเหรินเล่า เหตุใดจึงไม่รุดมา?”