กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 315 มหาหวงถิง เก้าลมหายใจรับปราณ!
เจ็ดวันต่อมา
หลิ่วปี้เหินถือกระบี่ตัวยาวในมือ กำลังจะไปฝึกวิชาที่ลานหินลองกระบี่ พลันเดินผ่านตำหนักบรรพชน ไม่รู้ผีสางดลใจอันใด นางจึงหยุดฝีเท้าแล้วชำเลืองมองเข้าไปข้างในแวบหนึ่ง
นับแต่รับการแต่งตั้งสมณศักดิ์ ศิษย์พี่ก็ถูกท่านปรมาจารย์พาเข้าไปในตำหนักบรรพชน นับแต่นั้นเป็นต้นมาก็ไม่เคยก้าวเท้าออกมาแม้แต่ก้าวเดียว
ในตำหนักบรรพชนเคยบังเกิดแสงสายรุ้งพร่างพราย แม้แต่เมฆาบนฟ้ายังถูกย้อมเป็นสีทองอร่าม ดึงดูดสายตาสรรพชนให้เหลียวมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต่อมาเมื่อถึงยามราตรี รัศมีจันทราจะทอดตัวลงมาราวกับน้ำตก ไหลรินเข้าไปในตำหนักบรรพชนนั้น
เหล่าศิษย์ต่างพากันคาดเดาว่าท่านปรมาจารย์กำลังถ่ายทอดวิชาอาคมอิทธิฤทธิ์อันใดให้แก่ศิษย์พี่ใหญ่