กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 312 ไท่ชงเจินเหริน คัมภีร์สวรรค์ไร้อักษร!
หลี่เต้าเสวียนร่อนกายลงสู่พื้นอย่างแผ่วพลิ้ว ท่ามกลางสายตามากมายที่บ้างชื่นชม บ้างกังขา บ้างอิจฉา เขากลับสงบนิ่งผึ่งผาย ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเปิดเผย กระทั่งมาถึงหน้ามณฑลพิธี
จางกานหยาง หลิ่วหนิงเยียน อู๋ต้าเป่า และคนอื่น ๆ นั่งอยู่ด้านข้าง แววตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม
หลิ่วหนิงเยียนมองหลี่เต้าเสวียนที่สวมชุดนักพรตสง่างามหมดจด ในใจรู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง นางเหลือบมองศิษย์ของตน เห็นหลิ่วปี้เหินกำลังจดจ้องหลี่เต้าเสวียนตาไม่กะพริบเช่นกัน ก็ทอดถอนใจเงียบ ๆ
เด็กโง่เอ๋ย หากยังไม่ลงมือ ศิษย์พี่ที่ดีถึงเพียงนี้คงถูกผู้อื่นแย่งไปเสียแล้ว
นางเงยหน้ากวาดสายตามองรอบด้าน บรรดาศิษย์สตรีของเขาหลงหู่ไม่ต้องเอ่ยถึง ต่างหมายปองศิษย์หลานผู้นี้มานานแล้ว กระทั่งนักพรตหญิงรุ่นเยาว์จำนวนมากที่มาร่วมพิธี สายตาที่มองมายังศิษย์หลานก็ทอประกายวาบหวามอยู่บ่อยครั้ง