เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 306 ไม่หวังชาติหน้า ไม่บำเพ็ญสู่ฟากฝั่ง!
จางจิ่วเซียวทั่วร่างชุ่มโชกไปด้วยโลหิต บาดแผลพราวพรายไปทั้งตัว ทว่าสรีระอันแข็งแกร่งที่ผ่านการเคี่ยวกรำจากสายอสนีบาตมาเนิ่นนาน ได้มอบพลังชีวิตอันเหนียวแน่นให้แก่เขา บาดแผลฉกรรจ์ปานนี้ หากเปลี่ยนเป็นคนธรรมดาทั่วไป ต่อให้ตายสักสิบหนก็ยังไม่แปลก ทว่าเขากลับยังคงก้าวเดินต่อไปได้
เขาเดินเลื่อนลอยออกจากเขาหลงหู่อย่างเคว้งคว้าง ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย คนทั้งร่างกลายเป็นมึนชาสับสน ไม่รู้ว่าจะเดินมุ่งหน้าไปทางใด
จากผู้ยิ่งใหญ่ระดับจิตหยางที่อยู่สูงส่ง เจินเหรินห้าอสนี กลับกลายมาเป็นคนพิการไร้ประโยชน์ในยามนี้ การบำเพ็ญเพียรหลายสิบปีสูญสิ้นไปในพริบตาเดียว แทบจะร่วงหล่นจากปลายเมฆาลงสู่ปลักโคลนตม
ทว่าสิ่งที่เขาครุ่นคิดอยู่ในเวลานี้ กลับมิใช่ตบะและความล้มเหลวของตนเอง หากแต่เป็นเงาร่างอันชราภาพผู้นั้น