ตอนที่ 303 คัมภีร์แท้ซ่างชิงต้าต้ง

ตอนที่ 303 คัมภีร์แท้ซ่างชิงต้าต้ง

ได้ยินคำพูดของเทียนซืออาวุโส สีหน้าของพานต้านก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาถอยหลังหนึ่งก้าว กุมแขนที่ขาดไว้แล้วหันหลังคิดจะเผ่นหนี

ในชั่วพริบตาที่เห็นเทียนซืออาวุโสตื่นขึ้นมา เขาก็รู้แล้วว่าตนเองพ่ายแพ้ ไม่มีผู้ใดเข้าใจความน่าสะพรึงกลัวของเทียนซืออาวุโสไปดีกว่าเขาอีกแล้ว

ทว่าเขายังไม่ทันได้ขยับตัว ก็ได้ยินเสียงถอนหายใจยาวของเทียนซืออาวุโสดังขึ้นอย่างเนิบช้า

"อยู่ต่อเถิด"

ทั่วทั้งเขาหลงหู่พลันบังเกิดลมเมฆปั่นป่วน ลมกรรโชกแรงพัดพาเกศาขาวของเทียนซืออาวุโสปลิวไสว ม้วนฝุ่นทรายขึ้นมานับไม่ถ้วน จนฟ้าดินมืดมัว ดวงดาวและดวงจันทร์ไร้แสง

ร่างของพานต้านที่เหินบินอยู่กลางเวหากลับช้าลงเรื่อย ๆ ขณะที่สายลมหวีดหวิว ร่างของเขากลับเริ่มถอยร่น สุดท้ายก็หวนคืนสู่ที่เดิม ลมระหว่างฟ้าดินนี้ประหนึ่งพันธนาการไร้รูปที่ผูกมัดมือเท้าของเขาเอาไว้

หลี่เต้าเสวียนมองดูจนตื่นตาตื่นใจ นี่กลับเป็นวิชายืมวายุในอิทธิฤทธิ์เจ็ดสิบสองพิภพ