ตอนที่ 293 ฝ่ามือบดสายฟ้า ตระหง่านค้ำเก้าชั้นฟ้า

ตอนที่ 293 ฝ่ามือบดสายฟ้า ตระหง่านค้ำเก้าชั้นฟ้า

จางจิ่วเซียวมีพลังดุจสายฟ้าฟาด ทั่วร่างโอบล้อมด้วยประกายอัศนี เกศายาวโบกสะบัด แววตาเปี่ยมล้นด้วยจิตสังหาร

“หลี่เต้าเสวียน ออกมาพบข้า!”

สุรเสียงของเขาประหนึ่งอัสนีบาตฟาดกลางวันแสก ๆ ดังกึกก้องไปทั่วทั้งเขาหลงหู่ ปลุกเหล่าศิษย์ร่วมสำนักที่หลับใหลอยู่ให้สะดุ้งตื่นจากภวังค์ฝันเป็นทิวแถว

เงาร่างสายหนึ่งผลักบานประตูเปิดออก ทว่ามิใช่หลี่เต้าเสวียน แต่เป็นจางกานหยาง

จิตสังหารบนร่างของจางจิ่วเซียวยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น เอ่ยว่า “ศิษย์น้อง ไม่ได้พบกันหลายปี ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะกลายเป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบายถึงเพียงนี้!”

เขาหมายถึงเรื่องที่ใช้เส้นผมเสกเป็นตราอำนาจหยางผิงจื้อตู

จางกานหยางหัวเราะหึ ๆ หาได้มีโทสะไม่ พลางเอ่ย “ศิษย์พี่กล่าวเช่นนี้ผิดถนัด ข้าเพียงบอกว่าจะมอบสิ่งนั้นให้เจ้า ทว่ามิได้บอกเสียหน่อยว่านั่นคือตราอำนาจหยางผิงจื้อตู เจ้าดูพลาดไปเอง จะโทษผู้ใดได้เล่า?”