กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 289 คัมภีร์วิชาอสนี ได้ยอดวิชา
หลังลังเลอยู่ชั่วครู่ จางจิ่วเซียวจ้องมองตราอำนาจหยางผิงจื้อตูขาวผ่องไร้ตำหนิอันเป็นสมบัติล้ำค่าสืบทอดตำแหน่งเทียนซือ ในที่สุดจิตใจก็หวั่นไหวจนได้
เขานั่งลง ถือหมากดำเดินก่อน วางหมากรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบแล้วเอ่ยว่า "ศิษย์น้อง เชิญเดินหมาก"
จางกานหยางยิ้มน้อย ๆ ไม่กล่าววาจาอันใด เดินหมากตามไปเช่นกัน
ชั่วพริบตานั้น ในลานบ้านอันเงียบสงัด มีเพียงเสียงหมากกระทบกระดานดังกังวานใส ราวสายฝนซัดสาดใบกล้วย ต่อเนื่องไม่ขาดสาย
จางจิ่วเซียวเดินหมากรวดเร็วยิ่ง ประหนึ่งสายฟ้าฟาดฟัน ไม่จำต้องไตร่ตรองแม้แต่น้อย ดูเยือกเย็นยิ่งนัก ราวกับมิได้ห่วงใยความปลอดภัยของบุตรชายแม้แต่นิด
ทว่าจางกานหยางกลับสัมผัสได้ถึงความร้อนรนยามที่ศิษย์พี่ใหญ่ลงหมาก