ตอนที่ 258 สามเนตรหลิงเย่า เทพเจ้าผู้ครองไท่ซาน

ตอนที่ 258 สามเนตรหลิงเย่า เทพเจ้าผู้ครองไท่ซาน

หนาว หนาวเหน็บเสียดแทงเข้ากระดูก!

แม้น้ำในแม่น้ำมรณะจะไม่แช่แข็งวิญญาณคนจนด้านชาดังเช่นธารหวงเฉวียน ทว่าก็แฝงไว้ด้วยไอหยินอันน่าสะพรึงกลัว มันแทรกซึมผ่านรูขุมขนเข้าสู่ทั่วร่างแขนขา แม้เป็นผู้ที่มีเลือดลมแกร่งกล้าสะท้านภพ หากแช่อยู่นานไปก็ต้องแข็งทื่อราวกับน้ำแข็ง

ทว่าหลี่เต้าเสวียนมีจีวรพระกษิติครรภ์คุ้มกาย ทั้งตบะทั่วร่างก็นับว่าไม่ธรรมดา จึงพอจะต้านทานความหนาวเย็นของแม่น้ำมรณะไว้ได้

ขณะที่เขาดำดิ่งลงไปเรื่อย ๆ รอบด้านก็ไร้ซึ่งแสงสว่างแม้เพียงเศษเสี้ยว ตกอยู่ในความมืดมิดโดยสมบูรณ์ ต่อให้เป็นเนตรสวรรค์ของหลี่เต้าเสวียน ขอบเขตการมองเห็นก็ยังได้รับผลกระทบ

ผีร้ายจำนวนมากที่ซ่อนตัวอยู่ในแม่น้ำมรณะเริ่มขยับไหวอย่างกระหาย พวกมันว่ายวนเวียนรอบกายหลี่เต้าเสวียนไม่หยุด ประหนึ่งเงือกเน่าเปื่อยฝูงแล้วฝูงเล่า แววตาเปี่ยมล้นด้วยความกระหายบ้าคลั่ง

ทว่าจีวรพระกษิติครรภ์บนร่างของหลี่เต้าเสวียนแผ่แสงพุทธะอันเปี่ยมล้น ผีร้ายตนใดที่หาญกล้าเข้าใกล้ ล้วนถูกแผดเผาราวกับอยู่ใต้ดวงตะวัน เจ็บปวดจนกรีดร้องโหยหวนปานใจจะขาด

สิบจั้ง ห้าสิบจั้ง หนึ่งร้อยจั้ง...

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ท่ามกลางความเยียบเย็นและความมืดมิด หลี่เต้าเสวียนดิ่งลงมาได้หลายพันจั้งแล้ว