กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 249 เซียนในภาพวาด
“คุมฟ้าทั้งสามสิบหก สถิตท่ามกลางเก้าชั้นฟ้าปวงผันแปร สำแดงรูปทั่วทั้งทศทิศ สยายผมร่ายคัมภีร์กัง หวีดวายุกวัดแกว่งสุริยันจันทรา ปราบสะกดมวลปีศาจมาร โปรดวิญญาณราตรีกาลอันยาวนาน หมื่นปีบันดาลอสุนีบาต!”
เมื่อจางกานหยางประสานมุทราบริกรรมคาถา สายฟ้าสีทองอ่อนก็ฟาดผ่าลงมาจากท้องฟ้าเป็นระลอก!
นี่คืออัสนีสวรรค์หกเก้าในวิชาห้าอสนีเที่ยงธรรมเสินเซียว พลานุภาพยกระดับขึ้นแบบก้าวกระโดดเมื่อเทียบกับอัสนีสวรรค์สี่เก้า ยามสายฟ้าฟาดลงมา เบื้องบนท้องนภาแห่งแดนหวงเฉวียนถึงกับปรากฏเงาร่างมายาของขุนพลสวรรค์แห่งกองงานอสุนีขึ้นมา
หากจะเปรียบว่าอัสนีสวรรค์สี่เก้าเป็นวิชาสังหารในขอบเขตจิตหยิน เช่นนั้นอัสนีสวรรค์หกเก้าก็คือยอดวิชาสังหารในขอบเขตจิตหยาง แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับจิตหยางก็ยังต้องบาดเจ็บสาหัสอย่างยิ่ง!
เมื่อครั้งอยู่ ณ อำเภอหลงโหยว เมืองหงโจว จางกานหยางเคยเรียกอัสนีสวรรค์หกเก้าลงมาหนึ่งสาย ฟาดผ่าจนเจียวหลงเนื้อแตกหนังหลุดมาแล้ว
ยามนี้เขาใช้วิชาลับ แลกด้วยราคามหาศาลเพื่อหวนคืนสู่ขอบเขตจิตหยาง เพียงชั่วพริบตาก็เรียกอัสนีสวรรค์หกเก้าลงมานับสาย อีกทั้งปราณยังเกรียงไกรดุจสายรุ้ง ดูไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่ามีความเหนื่อยล้าอ่อนแรง
ครืน! ครืน! ครืน! ครืน……
สายฟ้าสีทองอ่อนฟาดลงบนร่างของราชาผีซวีตู้