กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 240 สละกายเซียน สาปแช่งชีพเจ้า
เมื่อเห็นอานุภาพสะเทือนฟ้าดินที่หลี่เต้าเสวียนก่อขึ้น หนังตาของนักพรตเฒ่าโจวก็กระตุกถี่ยิบ
เขาเคยยืนดูการต่อสู้ระหว่างหลี่เต้าเสวียนกับชื่อหู่ ตอนนั้นก็รู้สึกว่าเหลือเชื่อมากแล้ว ที่ขอบเขตจิตหยินจะสามารถระเบิดพลังรบอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนั้นออกมาได้ ทว่าเมื่อดูในยามนี้ อีกฝ่ายยังคงซุกงำไม้เด็ดเอาไว้อีก!
นี่เกรงว่าคงเป็นวิชาห้าอสนีเที่ยงธรรมเสินเซียวของเขาหลงหู่กระมัง!
ตูมสนั่น!
สายฟ้านภากาฬสี่เก้าฟาดเปรี้ยงลงมา ท่ามกลางอสนีบาตสีเขียวมรกตอันเจิดจ้า มีประกายสีม่วงแลบปลาบอยู่รำไร สายฟ้าอันเปี่ยมด้วยพลังหยางบริสุทธิ์และเที่ยงแท้แข็งกร้าวประหนึ่งเจียวหลงตัวหนึ่ง โถมซัดเข้าใส่นักพรตเฒ่าโจว
หลังจากสำเร็จวิชาอสนีแล้ว หลี่เต้าเสวียนไม่จำเป็นต้องเอาผ้ายันต์สายฟ้าไปแปะบนร่างศัตรูอีกต่อไป เพียงแค่ใจนึกคิด แล้วใช้วิชามุทราชี้นำ ก็เปรียบเสมือนเปลี่ยนจากระเบิดขว้างกลายเป็นขีปนาวุธนำวิถีอัตโนมัติ
เสียงอัสนีบาตคำรามกึกก้อง ฟาดเปรี้ยงลงมาตรงศีรษะ!
นักพรตเฒ่าโจวกวัดแกว่งธงหมื่นผี หวังจะให้เหล่าผีร้ายช่วยตนต้านทานการโจมตีครั้งนี้ ทว่าสายฟ้าดุดันเกรี้ยวกราด ในสายฟ้านภากาฬสี่เก้ายังแฝงไว้ด้วยพลังแห่งสุริยันอยู่ริบหรี่ ก่อผลทำลายล้างต่อภูตผีอย่างรุนแรงยิ่งนัก ผีร้ายเพียงเท่านี้จะไปต้านทานได้อย่างไร?