เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 238 หวนคืนสู่หวงเฉวียน ทัณฑ์เสาทองแดงลนไฟ
แดนหวงเฉวียน เขาตู้ซั่ว
นักพรตชราโจวนั่งขัดสมาธิอยู่ใต้ต้นท้อที่เหี่ยวเฉาแห้งตาย คอยดูดซับไอวิญญาณที่ยังหลงเหลืออยู่ในต้นท้อ
ซากสังขารของเทพต้นท้อ แม้จะดับสูญไปแล้ว ทว่ายังคงม้วนตลบไอวิญญาณรอบทิศเข้ามาอย่างไม่รู้ตัว ราวกับวาฬกลืนสี่คาบสมุทร ลมพัดกวาดเมฆาสิ้น แสดงให้เห็นว่ายามที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นจะน่าตื่นตะลึงเพียงใด
ทว่าไม่ว่าไอวิญญาณจะโหมซัดเข้ามาเพียงไหน ต้นท้อต้นนี้ก็ยังคงเงียบงันประดุจความตาย ไร้ซึ่งร่องรอยแห่งชีวิตแม้แต่น้อย
นักพรตชราโจวลืมตาทั้งสองข้างขึ้น เขาไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งต่อต้นท้อนี้แม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับเปี่ยมล้นด้วยความรังเกียจชิงชัง
“ช้าเกินไป ช้าเกินไปจริง ๆ!”
ดวงตาของเขาผุดประกายแสงสีแดงระเรื่อ รอบกายกระเพื่อมไอมารอันน่าสะพรึงกลัว ร่างวิญญาณเริ่มสั่นคลอน มือผีข้างแล้วข้างเล่ายื่นโผล่ออกมาจากร่าง คล้ายกับคิดจะฉีกกระชากทะลุออกมา
นักพรตชราโจวแค่นเสียงเย็น โคจรเคล็ดลับ กดข่มจิตมารภายในร่างไว้อย่างเด็ดขาด
“เหตุใดเขายังไม่กลับมาอีก?”