เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 236 ตัดหญ้าเป็นม้า หว่านถั่วเป็นทหาร
หลี่เต้าเสวียนเห็นว่าข้างกายศิษย์อาหญิงยังมีผู้เฒ่าเคราขาวติดตามมาด้วยคนหนึ่ง เขาสวมชุดนักพรตสีเหลืองในมือถือแส้ปัด ดูมีอายุราวเจ็ดแปดสิบปีแล้ว ทว่ายังคงกระปรี้กระเปร่า สีหน้าเปล่งปลั่งมีเลือดฝาด
แต่ที่แปลกก็คือกลิ่นอายของเขากลับมิใช่ท่วงทีกระดูกเซียนลมปราณเต๋า หากแต่เป็นความเรียบง่ายสมถะ
ชุดนักพรตที่ซักจนสีซีด รองเท้าที่เย็บปะชุน ประกอบกับเค้าหน้าที่ซื่อสัตย์จริงใจดูไปแล้วคล้ายชาวนาที่เพิ่งเดินออกมาจากไร่นาคนหนึ่ง
หลี่เต้าเสวียนใจกระตุกวูบหรือว่าท่านผู้นี้จะเป็นเย่ฝ่าซ่าน ปรมาจารย์แห่งสำนักเต๋าผู้มีชื่อเสียงระบือไกลในยุคหลัง?
แต่ที่ทำให้เขาผิดหวังก็คือ หลิ่วหนิงเยียนกล่าวขึ้นว่า “หลานศิษย์ เจ้าสำนักเย่ปิดด่านฝึกตน ข้าจึงมิได้พบเขาแต่นักพรตเสวียนเฉิงแห่งสำนักเหมาซานได้ยินว่าศิษย์ของตนถูกขังอยู่ในแดนหวงเฉวียน จึงลงจากเขามาเป็นพิเศษเพื่อช่วยเหลือพวกเราแรงหนึ่ง!”
นักพรตเสวียนเฉิงแห่งสำนักเหมาซานศิษย์น้องของเย่ฝ่าซ่าน!