ตอนที่ 223 ลมแล้งจันทร์ฉายของท่านอาจารย์ในกาลก่อน

ตอนที่ 223 ลมแล้งจันทร์ฉายของท่านอาจารย์ในกาลก่อน

ท้องฟ้ายามเย็นค่อย ๆ มืดลง รัตติกาลแผ่คลุม

ในป่าเขาอันเงียบสงัด กองไฟถูกจุดขึ้น

หลี่เต้าเสวียนกำลังพลิกย่างเนื้อเจียวหลงชิ้นโต ขณะที่น้ำมันหยดซู่ซ่า เขาก็โปรยผงฮวาเจียวและจูอวี๋ลงไปหนึ่งกำมือเพื่อปรุงรส

หลิ่วปี้เหินพิงอยู่ข้างต้นไม้ วางกระบี่พาดบนเข่า กำลังขัดเกลาเจตจำนงกระบี่

นางบำเพ็ญวิถีกระบี่อยู่แทบทุกขณะจิตจริง ๆ หลี่เต้าเสวียนไม่เคยพบใครที่คลั่งไคล้กระบี่ถึงเพียงนี้มาก่อน ตอนอยู่ที่เขาตู้ซั่ว แม้แต่ยามนอนหลับนางก็ยังกอดกระบี่ไว้แนบอก

ใบไม้ร่วงหล่นลงมาหลายใบ พอถึงเหนือศีรษะของนางก็ถูกตัดขาดเป็นสองท่อน รอยตัดเรียบเนียนดั่งกระจกเงา

นั่นคือเจตจำนงกระบี่อันไร้ลักษณ์

ทว่าเมื่อกลิ่นหอมของเนื้อย่างลอยอบอวลขึ้นมา จอมยุทธ์หญิงผู้มาดมั่นและสง่างามผู้นี้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย