ตอนที่ 216 วาดฟู่กลางเวหา ห้าอสนีบรรลุขั้นเอกอุ!

ตอนที่ 216 วาดฟู่กลางเวหา ห้าอสนีบรรลุขั้นเอกอุ!

สิบวันต่อมา ณ เขาตู้ซั่ว

หลี่เต้าเสวียนนั่งขัดสมาธิตัวตรงอยู่ใต้ต้นท้อที่ยืนต้นตาย สองมือประสานมุทราอี่มู่ โคจรลมปราณหมุนเวียนรอบฟ้า ผืนดินบนเขาอันแห้งแล้งรกร้างโดยรอบ พลันค่อย ๆ ผลิใบออกดอก มีหญ้าป่าและดอกไม้ป่าเติบโตขึ้นมาทีละน้อย

ในจำนวนนั้นมีดอกปี่ฮวาอันสดสวยแซมอยู่ประปราย กำลังไหวเอนตามสายลมอย่างมีชีวิตชีวา

หากยามนี้มีผู้ใดใช้วิชาเนตรทิพย์เพ่งมอง ก็จะพบว่าทุกลมหายใจเข้าออกของหลี่เต้าเสวียน ดอกไม้ใบหญ้าโดยรอบต่างส่งมอบไอวิเศษแห่งพฤกษาลอยละล่องเข้าสู่ร่างของเขา

ต้นที่เกื้อหนุนมากที่สุดก็คือต้นท้อแห้งกรังต้นนั้น แม้จะยืนต้นตายมานานนับกาลเวลาไม่ถ้วน ทว่าไอวิเศษยังคงพวยพุ่งประหนึ่งธารน้ำพุ คอยชำระล้างร่างเนื้อของหลี่เต้าเสวียนมิขาดสาย