กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 214 อยากสังหารซวีตู้ ต้องสังหารชื่อหู่ก่อน
หลี่เต้าเสวียนเบิกเนตรสวรรค์ กวาดตามองเด็กหญิงตัวน้อยผู้นี้อย่างละเอียด พบว่านางเป็นเพียงดวงวิญญาณคนตายธรรมดา กระทั่งผีร้ายยังเทียบมิได้ ช่างอ่อนแอเปราะบางยิ่งนัก
อาจเป็นเพราะนึกถึงพี่อวี้ขึ้นมา หลี่เต้าเสวียนจึงใจอ่อน ปล่อยนางออกมาในที่สุด
เด็กหญิงกอดตุ๊กตาผ้าตัวนั้นไว้แน่นพลางมองหลี่เต้าเสวียนด้วยแววตาหวาดหวั่นพรั่นพรึง
“เจ้าเขียนหนังสือเป็นหรือไม่”
เด็กหญิงพยักหน้าเบา ๆ
“เช่นนั้นเจ้าเขียนบอกได้หรือไม่ ว่าเจ้าชื่ออะไร เหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่”
เด็กหญิงใช้นิ้วเขียนลงบนพื้น ลายมือโย้เย้ไม่น่าดู ทว่าสีหน้าท่าทางกลับจริงจังยิ่ง
“โม่โม่ ที่นี่คือบ้านของข้า”
โม่โม่รึ...