เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 209 เอ้อร์หลางแห่งกวั้นโข่ว ฟังคำสั่งรบมิฟังคำสั่งเข้าเฝ้า นามข้าคือหยางเจี่ยน!
ณ ลานประหาร เหล่าชาวบ้านที่มุงดูต่างเผยแววตาไม่ตัดใจอยู่รำไร
แม้จะกลายเป็นภูตผีไปแล้ว ทว่ายามมีชีวิตพวกเขาส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนซื่อสัตย์ใจดี เมื่อเห็นแม่หนูน้อยรูปโฉมงดงามปานบุปผาหยกต้องทนทุกข์ทรมานแสนสาหัส ย่อมรู้สึกปวดใจเป็นธรรมดา
ยิ่งไปกว่านั้น นางยังเคยเป็นปู้เหลียงเหริน คอยปกป้องคุ้มครองผู้คน และเคยสู้รบกับเหล่าปีศาจอย่างกล้าหาญ
ทว่าถึงจะทนดูไม่ได้ พวกเขาก็ทำได้เพียงเบิกตากว้างมองดูวิญญาณของเด็กสาวแตกสลายไปโดยไม่อาจช่วยสิ่งใดได้ คนเฒ่าคนแก่บางคนทอดถอนใจแล้วเอื้อมมือไปปิดตาลูกหลานข้างกายเงียบ ๆ
ยมทูตผู้ลงทัณฑ์แค่นเสียงเย็นชา เมื่อเห็นว่าดวงวิญญาณของอีกฝ่ายใกล้จะสูญสลายแล้ว แต่ก็ยังเงื้อแส้เหล็กกล้าขึ้น หมายจะฟาดลงไปเป็นครั้งสุดท้าย