เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 205 เรือน้อยล่องลอยลับ ราตรีมืดมิหวนคืน
หลี่เต้าเสวียนเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นให้เขาฟัง
เจ้าอ้วนน้อยฟังจบแทบจะปล่อยโฮออกมา พลางกล่าว "นี่ข้าทำกรรมอะไรไว้นักหนา ขนาดลงวิญญาณสู่ปรโลกยังถูกคนรังแกอีก!"
เขาร้องไห้ไปพลาง พลางค้อมกายคารวะหลี่เต้าเสวียนไปด้วย
“ขอบคุณพี่ชายที่ยื่นมือผดุงความเป็นธรรมให้ข้า วันหน้าต้องตอบแทนท่านอย่างงามแน่นอน!”
ในสายตาของเขา หลี่เต้าเสวียนไม่มีไอพลังเวทผันผวน ทั้งพลังโลหิตก็มิได้พลุ่งพล่าน ดูเป็นเพียงนักพรตธรรมดาคนหนึ่ง หาไม่แล้วสำหรับผู้เชี่ยวชาญขั้นจิตหยิน เขาย่อมไม่มีทางเอ่ยคำว่าตอบแทนอย่างงามออกมาเป็นอันขาด
หลี่เต้าเสวียนก็ไม่ได้ใส่ใจ หากจะบอกว่าตัวเขาในขั้นปี้กู่เปรียบประดุจกระบี่วิเศษที่ถอดฝัก คมกล้าเปล่งประกาย ไม่ว่าใครมองก็รู้สึกว่าเป็นยอดคนดุจพญาหงส์และมังกร ตัวเขาในขั้นจิตหยินยามนี้ ก็เริ่มกลับคืนสู่ความเรียบง่ายตามธรรมชาติและเก็บงำประกายคมไว้แล้ว