เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 196 เจตกระบี่ฟันผลาญมารใจ บรรลุขอบเขตจิตหยิน
หลี่เต้าเสวียนหลับตาทั้งสองลง ยามเพ่งมองภายใน ร่างกายของเขาราวกับกลายเป็นบันไดสู่สวรรค์ ดวงวิญญาณกลายเป็นผู้สัญจรบนบันไดฟ้า ส่วนตันเถียนทั้งสาม บน กลาง ล่าง ดุจดั่งดวงดาราสามดวง คอยส่องสว่างเส้นทางปีนป่าย
นี่เป็นประสบการณ์อันล้ำลึกพิสดารยิ่ง หลี่เต้าเสวียนก้าวขึ้นบันไดไปแต่ละขั้น ก็รู้สึกว่าร่างกายของตนเบาหวิวขึ้นอีกส่วนหนึ่ง
อารมณ์อันสับสนซับซ้อนยิ่งสายหนึ่งถักทออยู่ในใจ มีทั้งความหวาดกลัวอันไร้ที่มา และความคาดหวังลึก ๆ รำไร
หนึ่งขั้น สองขั้น สามขั้น...
หลี่เต้าเสวียนไม่รู้ว่าตนเองเดินมานานเท่าใด คล้ายผ่านไปหลายร้อยปี ทว่าก็คล้ายเพียงชั่วพริบตาเดียว ครั้นมองลงไปเบื้องล่าง ร่างก็สูงหมื่นจั้ง ทะเลเมฆเวิ้งว้างสุดสายตาเสียแล้ว
เขาเดินมาถึงยอดบนสุดแล้ว ที่แห่งนั้นคือสถานที่อันแลดูราวกับหอสูง