กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 187 ร้อยภูตใต้แสงจันทร์ นักพรตปราบมาร
ในความมืดมิดสนิท หลิวซื่อได้ยินเพียงเสียงลมหายใจอันหนักหน่วงของตนเอง
เขายกหินเหล็กไฟขึ้นมาด้วยมืออันสั่นเทา จุดประกายไฟร่วงลงบนยันต์อายุยืน
พรึ่บ!
ยันต์อายุยืนติดไฟง่ายยิ่ง เพียงพริบตาก็กลายเป็นเถ้าถ่านร่วงลงสู่ชามน้ำใสที่หลิวซื่อเตรียมไว้ล่วงหน้า
เขาไม่ได้ดื่มน้ำในทันที ทว่าทำตามที่ท่านเซียนกำชับ นำกระจกส่องปีศาจตั้งไว้บนโต๊ะคันฉ่อง หันตรงมายังตนเอง
กระจกบานนี้ช่างอัศจรรย์ยิ่งนัก แม้อยู่ในความมืดก็ยังส่องเห็นสิ่งของได้
ในกระจก ผีพรายตัวน้อยบนคอเขาเติบโตจนดูราวกับเด็กวัยเจ็ดแปดขวบ กำลังสูบกลืนไอหยางของเขาอยู่
หลิวซื่อเห็นผิวพรรณของตนในกระจกซีดเผือดอย่างวิปริต สีหน้าอิดโรยร่วงโรย
เขายกน้ำมนต์ขึ้นมา แล้วดื่มรวดเดียวจนหมด