เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 177 ผู้ฝึกตนแห่งทางการ นักพรตแห่งราชสำนัก
ชายชราค่อย ๆ เล่าเรื่องราวของแม่น้ำเจ้าฟู่สายนี้ออกมา
“ได้ยินว่าในรัชศกไท่สื่อสมัยซีจิ้น มีบัณฑิตผู้หนึ่งนามว่าหลิวปั๋วอวี้ มักชอบท่องบทกวี ‘เทพธิดาลั่วเสิน’ ของเฉาจื่อต่อหน้าต้วนซื่อผู้เป็นภรรยา ท่องจบแต่ละคราก็ยังทอดถอนใจยกใหญ่ กล่าวว่าหากได้ภรรยาเช่นนี้ ข้าคงไม่นึกเสียดายสิ่งใดอีก!”
“ต่อมาต้วนซื่อทนไม่ไหวจึงกล่าวว่า ท่านพี่ไยต้องยกย่องเทพธิดาลั่วเสินแล้วคอยแต่เหยียดหยามข้า หรือนึกรังเกียจว่าข้าไม่งดงามเท่าเทพธิดาลั่วเสิน หากข้าตายไปแล้ว ยังต้องกลัวว่าจะมิได้กลายเป็นเทพแห่งสายน้ำอยู่อีกหรือ”
“หลิวปั๋วอวี้ยังนึกว่าภรรยาเพียงพูดจาประชดประชันด้วยความโกรธ ใครเล่าจะรู้ว่าในคืนนั้นเอง ต้วนซื่อก็กระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ครั้นถึงวันครบเจ็ดวันหลังความตาย นางยังเข้าฝันหลิวปั๋วอวี้ บอกว่าเจ้ามิใช่ชอบเทพแห่งสายน้ำหรอกหรือ บัดนี้ข้าเป็นแล้วอย่างไรเล่า”