เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 173 พระสูตรบัวมรรคาอันอัศจรรย์แห่งกวนอิม
หลี่เต้าเสวียนราวกับถูกสายฟ้าฟาดใส่กะโหลกศีรษะ
พี่อวี้ที่เขาเฝ้าคำนึงถึง กลับกลายเป็นเด็กน้อยไปเสียได้ ดูแล้วอายุเพียงสามสี่ขวบเท่านั้น หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูราวกับสลักจากหยก ดวงตาทั้งสองปิดสนิท ขนตายาวงอนดูเหมือนจะรับรู้ได้ถึงสายตาของหลี่เต้าเสวียน จึงสั่นไหวเล็กน้อย
“นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
หลี่เต้าเสวียนรีบเอ่ยถาม
เงาร่างของพระแม่ชิงอีปรากฏขึ้นในกระจกอีกครั้ง พลางกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ยังจำคำที่ข้าเคยบอก เจ้าตอนที่มาขอวิชาเซียนวิญญาณได้หรือไม่”
หลี่เต้าเสวียนชะงักไป กล่าวว่า “ตอนนั้นพระแม่บอกว่า วิชาบำเพ็ญวิญญาณของท่านนั้นไม่ธรรมดา จำต้องให้พี่อวี้ไปที่แดนชิงหมิง และต้องรั้งอยู่ที่นั่นสักระยะ อาจจะสามถึงห้าปี หรืออาจจะสามสิบถึงห้าสิบปี...”