ตอนที่ 170 เจตกระบี่พิทักษ์ความเป็นธรรม

ตอนที่ 170 เจตกระบี่พิทักษ์ความเป็นธรรม

หลี่เต้าเสวียนส่งลูกกลอนดินให้ผู้เป็นอาจารย์

จางกานหยางพอมีความรู้เรื่องวิชาปรุงโอสถอยู่บ้าง ทว่าครั้นตรวจดูอย่างละเอียดแล้ว กลับพบว่าตนเอง...ดูไม่ออกเลยแม้แต่น้อย

มองมุมไหน มันก็เป็นเพียงก้อนโคลนเหม็น ๆ ก้อนหนึ่ง

เขาอดคิดในใจไม่ได้ว่า หากหลวงจีนเฒ่ายังไม่จากไปคงจะดี ของฝ่ายพุทธเช่นนี้ อีกฝ่ายอาจพอมองออกถึงต้นสายปลายเหตุ

“พระอรหันต์พิชิตมังกรทรงเป็นยอดแห่งพระอรหันต์ห้าร้อยองค์ สำเร็จกายเซียนกระดูกพุทธะเนิ่นนานแล้ว คราบไคลบนร่างพระองค์ย่อมต้องเป็นยอดของวิเศษฟ้าดิน กลิ่นเหม็นเหล่านี้เป็นเพียงผิวเผินเท่านั้น”

จางกานหยางเอามือบีบจมูกพลางเอ่ยขึ้น

จากนั้นเขาก็ป้อนลูกกลอนขี้ไคลอรหันต์เข้าปากสวี่ชิงเสวียน แววตาฉายประกายแห่งความหวังขึ้นมาวูบหนึ่ง

สวี่ชิงเสวียนยังคงนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น ใบหน้าชราผมขาวโพลน ดูเผิน ๆ มิได้มีความเปลี่ยนแปลงอันใด

“ไร้ผลหรือนี่”