กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 155 กระบี่อาคมเจินจวิน โอสถทองอายุยืน
ประกายกระบี่สายหนึ่งพุ่งแหวกเวหามา ดั่งดวงดาราร่วงหล่นจากเก้าชั้นฟ้า
เช้ง!
กระบี่เมฆาแดงของหลี่เต้าเสวียนสั่นสะท้านอยู่ในหีบกระบี่มังกรคำราม คล้ายกำลังหวาดกลัว
มิใช่เพียงกระบี่เมฆาแดงของเขา แม้แต่กระบี่เมฆาครามของอู๋ชิวไป๋ และกระบี่อาคมในมือนักพรตตำหนักว่านโซ่วทั้งหลาย ต่างก็สั่นระริกเช่นกัน
หลี่เต้าเสวียนมองประกายกระบี่ที่ราวกับฉีกม่านราตรีออกเป็นเสี่ยง ๆ ในแววตาเผยความใฝ่ฝันออกมาวูบหนึ่ง
นี่คือกระบี่เทพหมื่นเหรินของสวี่ซวิ่นเทียนซือหรือนี่
เพียงแค่จ้องมองประกายกระบี่สายนั้น หลี่เต้าเสวียนก็รู้สึกปวดแสบในดวงตา กระทั่งบนร่างยังคล้ายถูกเฉือนกรีด
คมกระบี่เล่มนี้กล้าแข็งเกินไป อานุภาพดุดันยิ่งนัก ดุจดั่งเทพเจ้าเสด็จลงมา ปุถุชนคนธรรมดายากจะมองตรงไปยังร่างแท้ของมันได้
ยามนี้ในดวงตาของสวี่ชิงเสวียนทอประกายกระบี่ระยิบระยับ สองมือกรีดประสานมุทราไม่หยุด ดั่งผีเสื้อโบยบินลัดเลาะดงบุปผา