เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 143 ห้องส่วนตัวของพระแม่
บนท้องฟ้า หนึ่งคนหนึ่งวิหคพุ่งทะยานราวกับแสงดาวตก มุ่งตรงไปยังเขาเหยียนฝูอันสูงตระหง่านโอ่อ่าที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางที่สุด
หลี่เต้าเสวียนมองไปรอบ ๆ ในแดนชิงหมิงไม่มีดวงจันทร์ ทว่าบนฟากฟ้ากลับมีแสงออโรร่าเลือนราง ดั่งทะเลดวงดาวที่ลอยล่องขึ้นลง
ยิ่งเข้าใกล้เขาเหยียนฝูมากเท่าใด แสงออโรร่าเช่นนี้ก็ยิ่งเจิดจรัสพร่างพราย ราวกับกำลังยืนอยู่ท่ามกลางธารดารา ทัศนียภาพงดงามตระการตาและแปลกตายิ่งนัก
เบื้องล่างเป็นขุนเขาและสายนทีอันเงียบสงบ พอจะมองเห็นเงาร่างของผู้คนที่กำลังตรากตรำทำงานอยู่ราง ๆ
นั่นคือเหล่าดวงวิญญาณของผู้ล่วงลับที่พำนักอยู่ในแดนชิงหมิง
ดวงวิญญาณหลังจากเข้าสู่แดนชิงหมิงแล้ว มิใช่ว่าจะไปเกิดใหม่ได้ทันที หากแต่ต้องเดินทางไปยังตำหนักเหยียนฝูเสียก่อน เพื่อจำแนกแจกแจงผลแห่งกรรม