เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 137 ขวัญผวาในถ้ำ เสียงฝีเท้าที่เกินมา
เมื่อมองตามนิ้วของหลี่เต้าเสวียน ทุกคนก็พบว่าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้มีภูเขาโผล่ขึ้นมาอีกลูกหนึ่งจริง ๆ ภูเขาลูกนั้นสูงตระหง่านและโล้นเตียน ผิดแผกจากยอดเขาอื่น ๆ โดยรอบอย่างเห็นได้ชัด
สิ่งที่สะดุดตายิ่งกว่าคือเบื้องล่างของภูเขาลูกนั้น มีปากถ้ำขนาดมหึมาอยู่แห่งหนึ่ง คนยืนอยู่เบื้องหน้าแลดูเล็กกระจ้อยร่อยดั่งมดปลวก ภายในถ้ำมืดมิดสนิท มีลมหยินพัดหวีดหวิวเป็นระลอก ราวกับเสียงภูตผีร่ำไห้
นอกถ้ำยังมีหมอกดำบาง ๆ ปกคลุม ดูไปแล้วช่างคล้ายกับประตูด่านผีในตำนานอย่างยิ่ง ราวกับว่าเพียงย่างกรายเข้าไปในถ้ำแห่งนั้น ก็เท่ากับละทิ้งแดนหยางเข้าสู่ยมโลกในบัดดล
"ไอหยินรุนแรงยิ่งนัก!"
สีหน้าของนักพรตอู๋เคร่งเครียดขึ้นมาทันที หากก่อนหน้านี้เขายังมีความเคลือบแคลงสงสัยอยู่บ้าง ตอนนี้ก็แน่ใจแล้วโดยสิ้นเชิง
แถบอำเภอหลงโหยวมีค่ายกลเจ็ดซากอยู่จริง ๆ!