เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 130 หวังซูต้านกลับกลายเป็นเขา!
ยามเช้าตรู่ อำเภอหลงโหยว
ท่ามกลางอาทิตย์แรกอุทัยและแสงเรื่อเรือง ปรากฏบุรุษหนุ่มรูปงามในชุดขาวเดินเยื้องกรายมา เขาแบกกล่องกระบี่สีทองอ่อนไว้บนหลัง เกศายาวรวบเป็นมวยเต๋าปักด้วยปิ่นไม้ รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย คิ้วกระบี่ตาดั่งดารา ท่วงทีกระจ่างใสดั่งหลุดพ้นจากธุลีโลก ดึงดูดให้สตรีจำนวนมากพากันหยุดยืนมอง
ต่างคิดกันว่านี่เป็นคุณชายสูงศักดิ์จากตระกูลใดที่เดินทางมายังอำเภอหลงโหยวกันแน่?
ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
"ท่านนักพรต ท่านนักพรตโปรดรอก่อน!"
บุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่งร้องตะโกนพลางวิ่งตรงเข้ามาหานักพรตหนุ่มรูปงาม
เมื่อได้ยินคำว่าท่านนักพรต สตรีหลายคนต่างทอดถอนใจด้วยความผิดหวัง
แม้ว่านักพรตเต๋าจะแต่งภรรยาได้ แต่ก็ต้องใช้ชีวิตอย่างสำรวมใจไร้กิเลส สตรีส่วนใหญ่ย่อมอยากหาบุรุษธรรมดามาเป็นสามีมากกว่า