เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 100 สังหารจิ้งจอกอสูร
ในเพลานี้ หลี่เต้าเสวียนกลับมีความรู้สึกประหนึ่งว่าลูกสาวในที่สุดก็เรียกพ่อได้เสียที แน่นอนว่าเขาไม่มีทางบอกเฉินจื่ออวี้เด็ดขาด มิฉะนั้นคงถูกทุบตีจนตายเป็นแน่
"พี่อวี้ ท่านพูดได้แล้ว!"
หลี่เต้าเสวียนดีใจแทนยิ่งนัก ยามเฉินจื่ออวี้อายุได้เจ็ดขวบถูกแม่เลี้ยงบีบบังคับให้ดื่มสุราพิษจนไม่อาจพูดจาได้ แม้จะกลายเป็นผีอาภรณ์แดงแล้ว ก็ยังคงมิอาจเอื้อนเอ่ยวาจา
"ขอบ... คุณ..."
นางมองดูเทียนซืออาวุโสพลางค้อมกายลงเล็กน้อย แม้คำพูดยังคงติดขัดอยู่บ้าง ทว่าหากฝึกฝนอีกสักหน่อยย่อมดีขึ้นเอง
"ขอบพระคุณท่านปรมาจารย์!"
หลี่เต้าเสวียนประสานมือคารวะอย่างเบิกบานใจ
เทียนซืออาวุโสส่ายหน้าแย้มยิ้ม แววตามีรอยทอดถอนใจปรากฏ คล้ายกำลังรำลึกถึงเรื่องราวหนหลัง ครั้นเนิ่นนานจึงทอดถอนใจกล่าวว่า "คนกับผีเดินคนละเส้นทาง เจ้าเหลนศิษย์ เจ้าจงดูแลตัวเองให้ดีเถิด"