กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 73 เป่าขนแปรสรรพสิ่ง
เทพธิดาวิหคกระพือปีก กรงเล็บเกล็ดสะบัด บดบังผืนฟ้าบดบังดวงตะวันโฉบลงมา กรงเล็บอันคมกริบแทงทะลุเนื้อหนังของพังพอนเหลืองโดยตรง เลือดสด ๆ สาดกระจาย!
พังพอนเหลืองที่เคยดูดั่งขุนเขาน้อยก่อนหน้านี้ ยามนี้กลับคล้ายหนูตัวจ้อยใต้กรงเล็บพญาอินทรี ทุ่มเทกำลังทั้งหมดก็ยังดิ้นไม่หลุดจากกรงเล็บอันแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า
วิหคยักษ์บินขึ้นสู่ยอดเมฆ จากนั้นจึงคลายกรงเล็บ ปล่อยพังพอนเหลืองร่วงหล่นลงมา
หวงซานหลางซึ่งสูญเสียสติไปแล้ว ไม่อาจควบคุมลมปราณอสูรได้เลย หลงเหลือเพียงสัญชาตญาณของสัตว์เดรัจฉาน สะบัดแขนขาทั้งสี่อย่างตื่นตระหนก ร่วงกระแทกพื้นดุจลูกกระสุนปืนใหญ่
ตูม!
พื้นดินใต้เท้าของหลี่เต้าเสวียนสะเทือนสะท้าน รอยแยกปริร้าวลามออกไปดั่งใยแมงมุม
พังพอนเหลืองกระโจนขึ้นมาจากหลุมลึก แววตามีรอยหวาดกลัวผุดขึ้น บนขนของมันเปรอะเปื้อนคราบเลือด ชัดเจนว่าการตกกระแทกเมื่อครู่ไม่เบาเลย
เสียงนกกรีดร้องดั่งหงส์เหิน คำรามก้องเวหาอย่างทะนง!