ตอนที่ 69 ไอปีศาจพวยพุ่งเสียดฟ้า

ตอนที่ 69 ไอปีศาจพวยพุ่งเสียดฟ้า

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาเคียดแค้นชิงชังเหล่านั้น หลี่เต้าเสวียนก็อดรู้สึกหนังหัวชาไม่ได้ เขาพบว่าตนยังคงดูแคลนหวงซานหลางต่ำไปอยู่ดี

เจ้านี่มันตัวเหลี่ยมจัดชัด ๆ ตนเองเป็นแค่ผู้ฝึกตนขั้นปี้กู่ตอนต้น มันเป็นถึงจอมอสูรขั้นจิตหยินตอนปลายแท้ ๆ ยังอุตส่าห์ใช้ร่างแยกมาหยั่งเชิงอีกหรือ?

ไม่เล่นกันแบบนี้สิ...

เดิมทีหลี่เต้าเสวียนคิดว่าตนเองตบะยังตื้นเขิน อีกฝ่ายย่อมต้องประมาทศัตรูเป็นแน่ จึงจงใจอาศัยความคิดนี้ล่องูออกจากรู แล้วลงดาบสะบั้นอย่างฉับไวเด็ดขาด!

ก่อนที่กลิ่นชวนให้หลับใหลนั้นจะปรากฏขึ้น พี่อวี้ก็จับสังเกตได้ก่อนแล้ว จากคำเตือนของนาง หลี่เต้าเสวียนจึงเปลี่ยนไปใช้ลมหายใจภายในแต่เนิ่น ๆ แล้วแสร้งทำทีเป็นหลับไป