กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 60 จิตหยินออกท่อง
หลี่เต้าเสวียนเบิกตากว้าง มองเงาร่างอันเปี่ยมด้วยความเสรีไร้ขอบเขตผู้นั้น สวมชุดนักพรตสีเหลืองสว่าง สวมรองเท้าฟาง
"จาง——กาน——หยาง!"
เทพภูเขาเหมยหลิ่งที่ถูกเหยียบอยู่ใต้ฝ่าเท้า แววตาเต็มไปด้วยความอัปยศอดสู เขากู่ร้องลั่น เศษหินที่แตกกระจายรวมตัวกันใหม่เพื่อต่อเติมร่างที่หักสะบั้น
เขาใช้แขนหินยันพื้นดิน หมายจะลุกขึ้นยืน
จางกานหยางแคะหู พลางพูดด้วยความรังเกียจ "จะตะโกนเสียงดังไปทำไมกัน ปู่อยู่นี่แล้ว"
พูดจบเขาก็เหยียบเท้าอีกข้างลงไปบนตัวของเทพภูเขาเหมยหลิ่ง
โครมคราม!
เทพภูเขาเหมยหลิ่งที่จวนจะลุกขึ้นยืนได้แล้วกลับทรุดฮวบลงไปอีกครั้ง กระแทกพื้นจนแตกร้าวเป็นริ้วระแหง
"เหมยเจ้าสอง เจ้าเบา ๆ หน่อย อย่าทำที่ทางของท่านพระแม่เขาพังเสียหายสิ!"