กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 58 กำราบโจรในใจอย่างไร?
พระแม่ชิงอีสะบัดแขนเสื้อแผ่วเบา เก็บยันต์ทัพห้าขุนพลคลั่งไป
กลางเวหาพลันปรากฏกระจกสัมฤทธิ์โบราณบานหนึ่ง ผิวคันฉ่องกระเพื่อมไหวประดุจสายน้ำฤดูใบไม้ผลิ ก่อนจะฉายภาพขึ้นมาราวกับโทรทัศน์ในยุคหลัง
ภาพที่ปรากฏคือชายอ้วนในชุดขุนนางกำลังถูกมัดไว้กับเสาหิน ทั่วร่างลุกท่วมด้วยเปลวเพลิงสีแดง เผาผลาญจนกลายเป็นตอตะโก จากนั้นร่างจึงคืนสภาพเดิม แล้วก็ถูกเผาไหม้อีกครั้ง
วนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้ ทรมานอย่างไม่รู้จบสิ้น
ขุนนางผู้นี้ส่งเสียงร้องโหยหวนไม่ขาดสาย พลางตะโกนว่า "ข้ารู้ผิดแล้ว" "โปรดยกโทษด้วย" ทำนองนี้ ทว่าเปลวไฟสีแดงนั้นกลับคล้ายไม่มีวันมอดดับ แม้จะเอาน้ำเลือดมาราดรดลงไปก็ไม่อาจดับมันได้