ตอนที่ 33 วิชาอาถรรพ์เยี่ยนเซิ่ง

ตอนที่ 33 วิชาอาถรรพ์เยี่ยนเซิ่ง

ราตรีมาเยือน

จวนสกุลหวงอันโอ่อ่ากว้างขวาง บัดนี้ไร้ผู้คนแม้แต่คนเดียว

หลี่เต้าเสวียนนั่งอยู่ในศาลาพักร้อนกลางลานเรือน พาดกระบี่ไว้บนตัก ข้างกายวางร่มกระดาษน้ำมันคันหนึ่งไว้ สายตาทอดมองท้องฟ้ายามราตรีอย่างเงียบสงบ

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด เขาจึงปลดน้ำเต้าสามภพตรงเอวลงมา เปิดจุกออก แล้วยกขึ้นดื่มไปอึกหนึ่ง

สิ่งที่ดื่มย่อมมิใช่น้ำในสระที่กรอกมาจากเขาหลงโส่ว แต่เป็นสุราผลไม้ชั้นดีที่ให้ท่านผู้เฒ่าหวงไปหาซื้อมา นับเป็นสิ่งเดียวที่พอจะสนองความอยากในรสชาติอาหารของเขาได้ในยามนี้

"พี่อวี้ ท่านว่าคืนนี้ผีตนนั้นจะกล้าลงมือกับข้าหรือไม่"

จู่ ๆ หลี่เต้าเสวียนก็เอ่ยขึ้น

ร่มกระดาษน้ำมันพิงอยู่ข้างกายเขาอย่างเงียบเชียบ ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย

"ดูท่าคงไม่กล้า ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็เปิดโอกาสให้นางเสียเลยก็แล้วกัน!"