เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 31 ความเปลี่ยนแปลงฉับพลันในคฤหาสน์สกุลหวง
รุ่งขึ้น ยามเช้าตรู่
หลี่เต้าเสวียนนั่งขัดสมาธิอยู่บนหลังคา อาบแสงตะวันยามเช้า กลืนคายไอม่วง เส้นผมดำขลับดูราวกับมีประกายระยิบระยับไหลเวียน กลิ่นอายยิ่งดูพลิ้วไหวมีชีวิตชีวา สง่างามหลุดพ้นจากโลกิยะยิ่งกว่าเดิม
ฟ้ายังไม่ทันสว่างท่านอาจารย์ก็เข้าป่าขึ้นเขาไปแล้ว เวลานี้ในอารามเต๋าจึงเหลือเพียงหลี่เต้าเสวียนกับเฉินจื่ออวี้
ร่มกระดาษน้ำมันคันนั้นพิงอยู่ตรงมุมกำแพงอย่างเงียบงัน ไร้ละอองธุลีแปดเปื้อน
ทันใดนั้น นอกประตูก็มีเสียงเอะอะดังขึ้น คนกลุ่มใหญ่พากันกรูเข้ามา ห้อมล้อมชายวัยกลางคนร่างท้วมที่เหงื่อโทรมกายคนหนึ่ง
หากหลี่เต้าเสวียนลืมตาขึ้น ก็จะพบว่าชายร่างท้วมผู้นี้ก็คือนายท่านหวงที่พบเมื่อวานนั่นเอง
เวลานี้นายท่านหวงมีสีหน้าตื่นตระหนก แหงนหน้ามองหลี่เต้าเสวียนบนหลังคาแล้วตะโกนเสียงดัง "ท่านนักพรต ท่านนักพรตรีบลงมาเถิด!"