เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 22 ศาสตราเซียน: น้ำเต้าสามภพ
ท่ามกลางเขาล่วนสือ อสรพิษปีศาจขนาดยักษ์เอ่ยภาษาคน ดวงตาแดงฉานดั่งโลหิต จ้องมองหลี่เต้าเสวียนด้วยความเคียดแค้นชิงชังสุดขีด
มันไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่า มนุษย์จะต่ำช้าไร้ยางอายได้ถึงเพียงนี้!
มิใช่ว่าเขาเป็นนักพรตหรอกหรือ ไม่ควรจะหาทางช่วยคนพวกนั้นหรอกหรือ เหตุใดถึงได้ไม่แยแสชีวิตคนโดยสิ้นเชิง ซ้ำร้ายยังใช้เรื่องนี้มาวางยาพิษใส่มันอีก
ชั่วขณะนี้ จู่ ๆ มันก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมา ตกลงว่าระหว่างพวกเราสองคน ใครกันแน่ที่เป็นปีศาจ
หลี่เต้าเสวียนหาได้ใส่ใจคำก่นด่าของมันไม่ เขายิ้มเย็น พลางแปะยันต์ห้าอสนีทีละแผ่นลงบนร่างอันบวมเป่งของอสรพิษปีศาจ
ยามนี้อสรพิษปีศาจตกอยู่ในสภาพอ่อนแรงถึงขีดสุด คิดจะฟาดหางจู่โจม แต่แม้กระทั่งหางก็ยังยกไม่ขึ้น อย่าว่าแต่จะหลบหลีกเลย
"ต่ำช้าหรือ ปีศาจที่เข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ตามอำเภอใจและย่ำยีสตรีเช่นเจ้า ต่อให้ใช้วิธีการใดมาจัดการก็ไม่นับว่าเกินไปหรอก!"