ตอนที่ 17 ได้ความเป็นอมตะหรือไม่

ตอนที่ 17 ได้ความเป็นอมตะหรือไม่

เมื่อหลี่เต้าเสวียนฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เห็นประกายไฟสายหนึ่งเต้นระบำอยู่ตรงหน้า

จางกานหยางนั่งอยู่หน้ากองไฟ มือหนึ่งย่างไก่ป่า อีกมืออาศัยแสงไฟพินิจกระบี่สั้นเล่มหนึ่ง ซึ่งก็คือกระบี่โบราณอวี๋ฉาง เครื่องรางอาคมชั้นสูงที่หลี่เต้าเสวียนเพิ่งได้รับมานั่นเอง

หลี่เต้าเสวียนมองไปรอบทิศ ที่นี่ไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านตระกูลหลี่แล้ว หากแต่อยู่บนยอดเขาของภูเขารกร้างไร้นามแห่งหนึ่ง เหนือศีรษะแสงจันทร์กระจ่างตา ไม่เห็นไอหยินหนาทึบนั้นอีกต่อไป

"ฟื้นแล้วรึ"

จางกานหยางปลดน้ำเต้าสุราข้างเอวโยนให้หลี่เต้าเสวียนแล้วกล่าวว่า "ไอหยางของเจ้าพร่องไปมาก สุรานี้ข้าใช้ผลจูหลัวร้อยปีหมักขึ้นมา ดื่มสักอึก บำรุงร่างกายเสียหน่อย"

หลี่เต้าเสวียนยันกายลุกขึ้นนั่ง รู้สึกเพียงว่าร่างกายหนาวสะท้าน แม้จะนั่งชิดอยู่ข้างกองไฟก็ไม่ได้ช่วยให้อุ่นขึ้นเลย