ตอนที่ 14 อาภรณ์ร้อยผี

ตอนที่ 14 อาภรณ์ร้อยผี

มีสำนวนหนึ่งกล่าวว่า 'ผีดลใจ' ยามนี้หลี่เต้าเสวียนตกอยู่ในสภาพเช่นนั้นพอดิบพอดี

เดิมทีเขาก็นับว่าเป็นผู้ฝึกตนที่หลอมพลังเวทจนมีตบะติดตัว เปลวเพลิงสามดวงโชติช่วง ไอหยางเปี่ยมล้น ผีร้ายธรรมดาย่อมไม่อาจเข้าใกล้ ทว่านั่นก็แค่ผีร้ายธรรมดา

เจ้าสาวผีหาได้จัดอยู่ในกลุ่มนั้นไม่

แม้จะถูกยันต์ตรึงกายสะกดไว้ชั่วคราว แต่นางกลับยังล่อลวงจิตใจของหลี่เต้าเสวียนได้อย่างแนบเนียน หมายยืมมืออีกฝ่ายมาช่วยตนให้หลุดพ้น

มือของหลี่เต้าเสวียนสัมผัสถูกผ้าคลุมหน้าสีแดงในที่สุด...

แสงสีทองพลันสว่างวาบ หลี่เต้าเสวียนเจ็บแปลบที่ปลายนิ้ว จิตใจสะท้านตื่น เขาก้าวถอยหลังรวดเดียวสามก้าว หอบหายใจอย่างหนัก เหงื่อเย็นไหลโซมทั่วหน้าผาก

น่ากลัวเกินไปแล้ว!