เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 2 เขาหลงหู่ ยันต์ห้าอสนี
คืนเดือนมืดลมแรง ยามปีศาจเข่นฆ่า
ใต้แสงจันทร์ ปีกสีดำคู่หนึ่งเปรอะเปื้อนคราบโลหิต สัตว์ประหลาดตนนั้นยืนอยู่หน้าโลงศพ กรงเล็บสีเลือดคู่หนึ่งผลักหินก้อนมหึมาหนักหลายร้อยชั่งบนฝาโลงออกอย่างง่ายดาย จากนั้นจึงค่อย ๆ เลื่อนเปิดโลงศพออก
ในโลงคือศิษย์เต๋าหนุ่มรูปงาม ดูเหมือนจะหลับใหลไปแล้ว ดวงตาทั้งสองปิดสนิท ทั้งยังมีเสียงกรนแผ่วเบา
สัตว์ประหลาดสูดดมกลิ่น น้ำลายเหนียวข้นหยดติ๋ง ๆ ลงมา
นี่เป็นบุรุษหนุ่มแน่น เลือดเนื้อในร่างของเขาเปี่ยมล้นด้วยพลังชีวิต ชวนให้น้ำลายสอยิ่งกว่าสองเฒ่าก่อนหน้านี้มากนัก
มันอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมสองซี่
นี่คืออสูรค้างคาว สิ่งที่มันโปรดปรานที่สุดคือการสูบเลือดมนุษย์ และบัดนี้ มันกำลังจะได้ลิ้มรสอาหารมื้อใหญ่
ทว่าเมื่อมันกัดลงไปที่ลำคอของศิษย์เต๋าหนุ่ม แสงทองสายหนึ่งพลันสว่างวาบขึ้นมา
ยันต์คุ้มกายหกติงหกเจี่ย!