เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 ท่านทั้งหลาย ตามหาตัวข้ารึ?
ที่ขอบเหวแห่งความว่างเปล่า ลมกรดเย็นเฉียบราวกับใบมีด
เศษหินนับหมื่นนับพันที่เกิดจากดาวมืดดวงที่เก้าพังทลายลง ราวกับป่าช้าศพไร้ญาติที่ลอยอยู่ในสุญญากาศอันเงียบตาย ค่อย ๆ หมุนวนช้า ๆ
ราชาเลือดเงียบนั่งขัดสมาธิบนแผ่นน้ำแข็งดำแผ่นเรียบ ฝ่ามือ ฝ่าเท้าและกลางกระหม่อมหันขึ้นฟ้า
ในปากเขาคาบเศษยาเม็ดต่อชีวิตเก้าผันเหลืออยู่เล็กน้อย สีหน้าซีดเขียวสลับขาว ที่แผลฉีกบนอกซึ่งทะลุถึงกันทั้งสองด้าน เนื้อเยื่อสีแดงคล้ำกำลังดิ้นรนขยับตัวภายใต้การขับเคลื่อนของกฎ
ศึกเมื่อครู่สูบอายุขัยต้นกำเนิดของเขาไปเกือบสามส่วน
“แค่ก... แค่ก ๆ”
ด้านข้าง สิงเต้าจื่อใช้ธงนำวิญญาณที่หล่อขึ้นจากกระดูกขาวค้ำตัวไว้ ไออย่างรุนแรงสองสามครั้ง แล้วล้วงจากแขนเสื้อออกมาซึ่งวงล้อเหตุและผลสีดำสนิทที่เต็มไปด้วยรอยร้าว