เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 สู้ไม่ได้ก็วิ่ง ขอลา!
กลางอากาศ หมอกต้นกำเนิดจางหายไปจนหมดสิ้น
หลี่เฉิงเฟิงคุกเข่าครึ่งหนึ่งอยู่บนก้อนเมฆ สูดลมหายใจเข้าลึกเฮือกใหญ่ กดความหวาดผวาที่พลุ่งขึ้นในใจไว้ แล้วลุกขึ้นยืนก่อนใคร
“รับคำสั่งท่านผู้อาวุโสขอรับ!”
เขาไม่แม้แต่จะกล้าเช็ดเลือดที่มุมปาก รีบหันไปทางพวกบรรพจารย์ขั้นนิมิตฟ้าที่ยังแข็งค้างเป็นหินอยู่ข้างหลัง แล้วตวาดเสียงต่ำ
“ยืนบื้ออะไรกันอยู่? รีบไปรวบรวมเงินทองที่เหลือมาทั้งหมดตามที่ท่านผู้อาวุโสสั่งสิ!”
พวกมังกรเฒ่าทั้งหลายสะดุ้งตื่นจากฝัน สะท้านไปทั้งตัว
ขั้นตัดเต๋าเลยนะ!
นั่นมันขั้นสูงสุดที่บันทึกไว้ใน“ตำราตัดเต๋าไท่ซวี” เป็นผู้มีอยู่เหนือทุกสิ่งที่หลุดพ้นจากโซ่ตรวนของดาวสามัญ แต่พอมาเจอท่านหลี่ผู้อาวุโส กลับทนได้ไม่ถึงสองลมหายใจ ถูกตบจากระยะไกลแป๊บเดียวก็กลายเป็นเถ้าธุลีปลิว!