กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ออกจากฌาน
ทันทีที่ลั่วหงเหยียนพูดจบ
“หวึ่ง——!!!”
เสียงกระบี่ร้องต่ำ ๆ ดังขึ้นจากส่วนลึกของภูเขาหลังสำนักกระบี่ไท่อี โดยไม่มีอะไรบอกเหตุมาก่อน
เสียงนั้นไม่แหลม
แต่กลับพกความว่างเปล่าแห้งแล้งและความเศร้าสลดที่ข้ามผ่านกาลเวลาหลายแสนปีมาด้วย
จากนั้น
“เกร๊ง! เกร๊ง! เกร๊ง!”
ในสุสานกระบี่หมื่นจั้งบนภูเขาหลัง กระบี่หักและใบมีดโบราณนับแสนเล่มที่ตกทอดมาจากทุกยุคทุกสมัย พร้อมกับผังดาวตกค้างที่ผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งวิถีกระบี่ในยุคดึกดำบรรพ์ทิ้งไว้ ต่างก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงพร้อมกันในชั่วขณะนี้!
พลังกระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นสู่ฟ้า สานกันกลางอากาศเป็นตาข่ายกระบี่สีขาวผืนใหญ่ที่บังฟ้าปิดตะวัน