กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ฟ้าดินตื่นแล้วหรือ?
สิ่งที่เห็นตรงหน้า
ซากกำแพงที่พังทลาย กับกลิ่นอายความตายที่เข้มข้นจนละลายไม่ออก
อินอู๋เต้าไม่มีความโกรธ
และไม่มีการสะเทือนอารมณ์ใด ๆ เพราะคนร่วมลัทธิต้องตายอย่างน่าสยดสยอง
สำหรับผู้แข็งแกร่งแห่งดาราจักรที่ชีวิตยืนยาวจนไม่รู้กี่ปีกี่เดือนอย่างเขา อารมณ์คือสิ่งที่ไร้ประโยชน์และเป็นภาระที่สุด
เขาแค่ตรวจร่องรอยที่หลงเหลือในที่เกิดเหตุอย่างใจเย็น
“แตกกระจายละเอียดยิบเลย”
อินอู๋เต้าเดินไปหน้าแท่นบูชา สายตาไปหยุดอยู่ที่ผงของดวงตาจันทรากองนั้น
ก้มตัวลงเล็กน้อย