กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 กิน!
ม่านประตูถูกยกเปิดออก
กลิ่นเนื้อหอมเข้มข้นจนแทบละลายไม่หมด พัดกลบกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ในห้องจนหายวับไปในพริบตา
หลี่ชิงซานนั่งขัดสมาธิบนเตียง สูดลมหายใจเข้าลึกเฮือกหนึ่ง
พูดตามตรง เขาก็หิว
คืนนี้เขาออกแรงไปเยอะจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นการสังหารนักยุทธ์พลังแจ้ง ต่อยจนนักยุทธ์พลังแฝงสองคนพิการ หรือรับฝ่ามือที่ทำลายล้างฟ้าดินของปรมาจารย์พลังแปรเข้าเต็ม ๆ ล้วนเป็นการใช้กำลังมหาศาลทั้งสิ้น
ยิ่งไปกว่านั้น
ร่างกายอายุหกสิบสองปีนี้ ลำบากมานานเกินไปแล้ว
ในฐานะกรรมกรแบกหามธรรมดา ๆ คนหนึ่ง
ไม่รู้มากี่ปีแล้วที่ไม่ได้กลิ่นเนื้อหอมแบบนี้