กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 คืนยังอีกยาว
หลี่ชิงซานรับเศษเงินก้อนนั้นที่ยังมีไออุ่นจากตัวมา
รู้สึกถึงนางที่ตัวสั่นอยู่ในอ้อมแขน
เขาไม่พูดอะไร แค่ยื่นมือใหญ่ที่หยาบกร้านขึ้นมา ลูบผมแห้งเหลืองกระด้างของหลินชุนเฉาเบา ๆ
แล้วก็พยักหน้าหนัก ๆ
“ได้”
แค่คำเดียว
ไม่มีคำสาบานรักมั่นคง ไม่มีคำสาบานสาปตัวเอง
ในยุคที่ชีวิตคนถูกกว่าหญ้า คำพูดมักซีดจางไร้พลัง มีแต่กำปั้นกับชามข้าวที่ทำให้อยู่รอดถึงเป็นของจริง
หลี่ชิงซานถือเงินไว้ในมือ ชั่งน้ำหนักดูหน่อย