กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เย่หลิงทำสีหน้าราวกับกำลังสนุก “อาจารย์เจียงตกใจอะไรเหรอคะ?”
โจวหว่านหว่านฝืนตั้งสติ ลำคอตีบตัน สายตาล่อกแล่ก “ฉันแค่ตกใจ ไม่คิด…ไม่คิดว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาได้อีก”
เย่หลิงพยักหน้า “ในเมื่อเธอฟื้นแล้ว อาจารย์เจียงคิดจะฟ้องเธอเมื่อไหร่คะ?”