กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อ๊า!!!”
ในงานเลี้ยงเต้นรำ จู่ ๆ ก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้น
ทุกคนที่กำลังเต้นรำ: “?”
เย่ซูหว่านมองสีหน้าของเอเดริกที่ซีดเผือดลงทีละนิด ใบหน้าปกคลุมด้วยเส้นเลือดสีเขียวคล้ำที่ค่อย ๆ เลื้อยขึ้นมาเหมือนใยแมงมุม
แวม ไอ้แวมไพร์ โลกนี้มีแวมไพร์อยู่จริง ๆ ด้วย!
เธอเพื่อที่จะกลายเป็น ‘เย่ซูหว่าน’ ได้สูญเสียความสามารถทั้งหมดในฐานะเทพหลักไปนานแล้ว เห็นแวมไพร์แล้วจะไม่กลัวได้ยังไง?!
ไม่แปลกที่เอเดริกสนใจเธอขนาดนี้ ที่แท้ก็เล็งเลือดของเธอ
ใช่ ในฐานะเทพหลัก เลือดของเธออร่อยกว่าคนอื่นจริง ๆ แต่……
ไม่ใช่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้!
เย่ซูหว่านเห็นเอเดริกเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ สมองวุ่นวายไปหมด ในที่สุดก็ทนไม่ไหวถอยหลังสองก้าวด้วยความหวาดกลัว——