ตอนที่ 305 เย่ซูเฉิน: พูดสิ เป็นใบ้กันหมดแล้วเหรอ?

สิบนาทีต่อมา ซ่งไป่เจียที่เปลี่ยนฝ่ายแล้วก็จับลู่หมิงเซวียนได้สำเร็จ

ลู่หมิงเซวียน: “เหอะ ไอ้คนไร้ยางอายชั่วช้า ไม่มีความละอายเอาซะเลย!”

ซ่งไป่เจีย: “จะมีความละอายไปทำไม เคยได้ยินไหมที่ว่า คนที่รู้จักกาลเทศะคือผู้มีปัญญา?”

ลู่หมิงเซวียน: “ฉันลู่คนนี้ไม่มีทางยอมสยบให้นายหรอก!”

ซ่งไป่เจีย: “โอ้โฮ ๆ มีกระดูกมีเนื้อดีนี่”

ตอนนั้นเอง เย่ซูหว่านที่ซ่อนอยู่ในห้องแอบมองอยู่ก็กัดริมฝีปากเบา ๆ ไม่คิดว่าไอ้สองคนโง่นี่จะถูกจับได้

ถูกจับก็แล้วไป แต่ซ่งไป่เจียกลับไม่ขัดขืนเลย เกมนี้มันไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย!

แต่ก็ยังดี ลู่หมิงเซวียนไม่ทำให้เธอผิดหวัง สมกับเป็นพระรองในนิยายต้นฉบับ

เย่ซูหว่านถอนหายใจเบา ๆ ตั้งใจจะจับมือกับลู่หมิงเซวียนแบบลับ ๆ —

“เหอ ๆ เย่หลิง เรื่องแค่นี้จะต้องให้เธอลงมือเองทำไม? จะให้ตากแดดใช่ไหม? เหอ ๆ ฉันทำเอง ฉันทำเอง”